Precious: Based on the Novel Push by Sapphire  (2009)

Życie szesnastoletniej Clareece “Precious” Jones (Gabourey Sidibe) z Harlemu jest odzwierciedleniem najgorszej patologii istniejącej w enklawach biedy amerykańskiej społeczności. Dziewczyna jest chorobliwie otyłą analfabetką, żyje z zasiłku, a na domiar złego, już po raz drugi zachodzi w ciąże z własnym ojcem. W tej trudnej sytuacji nie znajduje oparcia nawet w matce (Mo’Nique), która terroryzuje ją na każdym kroku, ograniczając w ten sposób możliwości rozwoju. Dopiero, kiedy pójdzie do specjalnej szkoły dla kobiet w trudnej sytuacji przekona się, że są ludzie, którzy wyciągną do niej pomocna dłoń, nauczycielka, psychoterapeutka, lekarz czy koleżanki z zajęć. Precious, pomimo tragicznej sytuacji, zacznie zmieniać swoje życie.

Obsada:

Gabourey Sidibe	Clareece ‘Precious’ Jones
Mo’Nique	Mary
Paula Patton	Panna Rain
Mariah Carey	Pani Weiss
Lenny Kravitz	John, pielęgniarz
Sherri Shepherd	Cornrows
Stephanie Andujar	Rita

Dawno żaden film nie dostarczył mi takiej dawki smutku… Bohaterkę spotyka wszystko co najgorsze i czego wolelibyśmy nie doświadczyć..

Film był nominowany do Oscara 2010 w kilku kategoriach.  Wygrał w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa – rola Mo’Nique, która rzeczywiście zagrała bardzo przekonująco.  Momentami wręcz budziła odrazę i agresję.

W obsadzie można było zobaczyć takie gwiady jak Mariah Carey i Lenny Krawitz – co w pewnym sensie było urozmaiceniem całości.

Mariah zagrała bardzo przekonująco – wręcz wyglądała jakby prawdziwie przeżywała tą cała historię.

I nie dziwię się, bo była wstrząsająca. Przyznam się, że też płakałam na tym filmie.

Zamknięta w sobie dziewczyna, która nie miała szansy się rozwijać – zarówno jeżeli chodzi o edukację, jak  i psychikę, skrzywdzona przez rodziców. Wolała uciekać w świat fantazji lub w ogóle zniknąć..

Rodzina patologiczna w pełnym tego słowa znaczeniu…

Ocena: 7/10

This Is It

(AKA Michael Jackson’s This Is It)  (2009)

Większość materiału filmowego została nakręcona w czerwcu 2009 roku w STAPLES Center w Los Angeles oraz w Forum w Inglewood podczas przygotowań Jacksona do “This Is It” – serii pięćdziesięciu koncertów, jakie Jackson planował zagrać w O2 Arena w Londynie. “This Is It” oferuje fanom Jacksona i wielbicielom muzyki na całym świecie rzadkie zakulisowe spojrzenie na wykonawcę, jego karierę i przygotowania do spektakularnego widowiska. Film zapewni kinomanom niezapomniane przeżycie zestawione z obszernym materiałem pokazującym szczegółowe przygotowania Jacksona do londyńskich koncertów.

Film ukazuje Michaela Jacksona – legendę, króla POP – w niezłej formie, pełnego pasji, profesjonalistę – jaki był prywatnie i na scenie. Tworzenie występów Michaela od kuchni z dużą dawką pozytywnej energii płynącej z Jego muzyki. Aż chce się tańczyć!

Film przedstawia pozytywyny wizerunek piosenkarza.

Media kłamią?

Ocena 7,5/10

Zawodowcy

Righteous Kill (2008)

Turk (Robert DeNiro) i Rooster (Al Pacino) to dwaj doświadczeni gliniarze z Nowego Jorku. Starzy wyjadacze, którzy niejedno już w swojej karierze widzieli i niewiele jest ich w stanie zdziwić, pracują nad zawikłaną sprawą seryjnego mordercy, którego ofiarami są wyjątkowi łajdacy: pedofile, handlarze narkotyków, alfonsi i gwałciciele. Wstępne wyniki śledztwa okazują się szokujące: zabija ktoś z najbliższego otoczenia Turka i Roostera, ktoś, kogo aż za dobrze znają.

Obsada:

Robert De Niro	Turk
Al Pacino	Rooster
50 Cent	Spider
Carla Gugino	Karen Corelli
John Leguizamo	Det. Simon Perez
Donnie Wahlberg	Det. Ted Riley
Brian Dennehy	Porucznik Hingis

Gorączka

Heat (1995)

Znakomity film akcji, w którym po raz pierwszy spotykają się na planie dwie wielkie indywidualności współczesnego kina – Robert De Niro i Al Pacino. Nakręcony w Los Angeles film skupia uwagę na dwóch antagonizujących ze sobą postaciach: przestępcy dokonującym zuchwałych i misternie zaplanowanych napadów – Neilu McCauleyu (Robert De Niro) oraz nie mniej intensywnie kroczącej przez życie osobowości, choć pojmującej porządek tego świata z punktu widzenia stróża prawa – przebiegłym i wytrawnym oficerze z wydziału do spraw zabójstw policji Los Angeles – Vincencie Hanna (Al Pacino). (filmweb)

Obsada:

Al Pacino	Vincent Hanna
Robert De Niro	Neil McCauley
Val Kilmer	Chris Shiherlis
Jon Voight	Nate

W tej notce bardziej skupię się na nowszym filmie, ale  z naświetleniem elementów podobnych z obu filmów.

Elementem łączącym te dwa filmy jest na pewno obsada – w obydwu grają  Al Pacino i Robert de Niro oraz tematyka filmu – policjanci i złodzieje.

O ile starszy film z 1995 roku trzymał w napięciu i sprostał oczekiwaniom, o tyle ten drugi i nowszy niestety zawodzi.

Fragment recenzji z filmwebu, z którą niestety trudno się nie zgodzić…

Pacino i De Niro budują swoje kreacje na jednym dobrze znanym grymasie, scenariusz sprawdza się przyzwoicie jako sensacyjna historyjka, kompletnie jednak zawodzi jako dramat postaw, czy nawet nietypowy i frapujący thriller. Brak w nim napięcia, prawdziwej ambiwalencji, dobrze rozpisanej aktorskiej partytury i nerwu.

“Gorączka” zawiera portrety psychologiczne głównych bohaterów, “Zawodowcy” próbuje takowe pokazać, gdy dzielą się z nami swoimi życiowymi mądrościami…

Moralne dylematy bohaterów mało nas obchodzą, bo można odnieść wrażenie, że nie obchodzą one także samych postaci. De Niro i Pacino, jakby mając świadomość miałkości scenariuszowej materii, obnoszą na ekranie trzy te same grymasy, i wydają się znudzeni zarówno sobą jak i sprawą. (filmweb)

Przyznam, że na “Zawodowcach” ciężko mi było dotrwać do końca, niemniej do poduszki się nada…

Zawodowcy: 6/10

Gorączka: 7,5/10

Invictus (2009)

Inspirująca historia o tym, jak Nelson Mandela (Morgan Freeman) postanowił połączyć siły z kapitanem drużyny rugby RPA, Francois Pienaarem (Matt Damon), by zjednoczyć ich kraj. Nowo prezydent mobilizuje słabo rokującą drużynę rugby RPA podczas niezwykłego meczu na Mistrzostwach Świata w 1995 roku. Wierzy w ogólnoludzki wymiar sportu – ponad podziałami rasowymi i ekonomicznymi.

Obsada:

Morgan Freeman	Nelson Mandela
Matt Damon	Francois Pienaar
Langley Kirkwood	George
Robert Hobbs	Willem
Bonnie Henna	Zindzi
Grant Roberts	Ruben Kruger
Tony Kgoroge	Jason Tshabalala

Ostatni (chronologicznie patrząc) film w reżyserii Clinta Eastwooda i mam nadzieję, że wiele jeszcze przed nim.

To prawda film, jak  osoba Nelsona Mandeli są bardzo inspirujący. Jest coś takiego w tej historii co pobudza do działania, do pokonywania wszelkich barier i własnych ograniczeń.

Przyznam, że Matt Damon średnio mi pasował do odgrywanej roli.. Być może takie było zamierzenie Eastwooda, żebyśmy wręcz mieli problem z doszukaniem się dawnego Matta i nie mieli porównania z innymi jego filmami…

Morgan Freeman myślę, że zasługuje na Oscara lub wyróżnienie inna, ważną nagrodą. Zagrał po prostu świetnie – przestudiował postawę, gesty, zachowanie Mandeli.

Film traktuje o problemach Afrykańskich, polityka pomieszana ze sportem. Trzeba mieć “nastrój” na taki film.

Film wydaje się być słabszy niż poprzednie filmy Eastwooda, ale na pewno warto go obejrzeć.

Ocena: 7,5/10

Był sobie chłopiec

About a Boy (2002)

Bohaterem filmu “Był sobie chłopiec” jest 36-letni londyńczyk, Will Freeman. Will nigdy nie musiał pracować – wygodne życie zapewniają mu tantiemy za popularną kolędę, przed laty skomponowaną przez ojca. Nie mając rodziny ani kłopotów finansowych, Will umila sobie czas zakupami, telewizją i niezobowiązującymi randkami. Pewnego dnia odkrywa, jak fantastycznymi kobietami są młode matki, samotnie wychowujące dzieci. Wymyśla więc sobie fikcyjnego synka, którego musi sam wychowywać. Will sądzi, że udając odpowiedzialnego tatusia łatwiej nawiąże interesujące go znajomości. Jednak zbieg okoliczności sprawia, że zamiast atrakcyjnej trzydziestolatki w jego życie wkracza dwunastoletni Marcus – dziecko z problemami. W szkole dokuczają Marcusowi koledzy, a w domu mama wydaje się być coraz smutniejsza. Marcus uważa, że Will znajdzie na wszystko radę. Will, który zwykł starannie unikać życiowych problemów, nie zamierza zmieniać swojego beztroskiego życia na luzie, zwłaszcza, że poznaje uroczą Rachel. Czy nowa znajomość okaże się ważniejsza od przyjaźni z Marcusem?

Hugh Grant	Will Freeman
Toni Collette	Fiona
Nicholas Hoult	Marcus
Rachel Weisz	Rachel

Podoba mi się klimat tego filmu. Dodatkowo cenię sobie Hugh Granta jako aktora.

Zaklasyfikowałam filma jako komediodramat, mimo, że nie jest ani komedia ani dramatem…  Momentami zabawny, momentami dramatyczny… Nie mniej na całe szczęście kończy się dobrze.

Jeżeli ktoś lubi taka mieszankę nastrojów to zachęcam.

Moja ocena: 7/10

Słaby punkt

Fracture (2007)

Ted Crawford (Hopkins) z zimną krwią strzela do swojej żony i spokojnie czeka na policję, aby go aresztowała. Mając w ręku narzędzie zbrodni i przyznanie się do winy, asystent prokuratora Willy Beachum (Gosling) sądzi, że wyrok skazujący jest pewny – do czasu, gdy sprawa nabiera nowego oblicza. Teraz, bez asa w rękawie, Beachum idzie łeb w łeb z przebiegłym Crawfordem w desperackim poszukiwaniu prawdy i odpowiedzi na jedno palące go pytanie: Czy i jak uda mu sie z tego wywinąć?

Obsada:

Anthony Hopkins	Ted Crawford
Ryan Gosling	Willy Beachum
David Strathairn	Joe Lobruto
Rosamund Pike	Nikki Gardner
Embeth Davidtz	Jennifer Crawford
Billy Burke	Rob Nunally

Ciekawy thriller z dobrą rolą Toniego Hopkinsa i Ryana Goslinga. Oglądając Hopkinsa w roli czarnego charakteru – miałam deja vu z “Milczenia owiec”. W tym filmie postać grana przez Hopkinsa próbuje wszystkich przechytrzyć, pogrywać.

Warto obejrzeć: 7,5\10

Na skróty do szczęścia

Devil and Daniel Webster, The (Shortcut to Happiness / Diabeł i Daniel Webster)  (2004)

Żyjący w Nowym Yorku pisarz Jabez Stone, zawiera umowę z Diabłem. Na mocy tego układu zostaję sławny a jego dzieła stają się best sellerami, w zamian za swoją duszę za 10 lat. Te dziesięć lat mijają jak godziny i wkrótce nadchodzi czas wyznaczony przez umowę. Pisarz zatrudnia adwokata – Daniela Webstera, który stara się wybronić swojego klienta i tym samym unieważnić umowę….

Obsada:

Alec Baldwin	Jabez Stone
Anthony Hopkins	Daniel Webster
Jennifer Love Hewitt	Diabeł
Dan Aykroyd	Julius Jenson

Debiut reżyserski Aleca Baldwina.

Świetna gra aktorów, lekkość filmu.

Sam scenariusz raczej przeciętny. Przekaz w sam raz na nasze czasy, gdy każdy chce odnieść sukces, często kosztem innych… Mnie tam się podobał:)

Ocena: 7/10

Lektor

Reader, Zaklinacz słów  (2008)

Oparty na bestsellerowej powieści o tym samym tytule „Lektor”, to hipnotyzująca historia pełnej tajemnic miłości, której akcja toczy się w targanych wojną i powojennych Niemczech. Hanna (Kate Winslet) udziela pomocy Michaelowi Bergowi (David Kross), który zasłabł na ulicy, wracając ze szkoły. W ten sposób krzyżują się losy młodego wrażliwego ucznia i pięknej, choć starszej od niego kobiety, którą jest zafascynowany od pierwszej chwili. To przypadkowe spotkanie staje się początkiem namiętnego romansu, zakończonego nagłym i tajemniczym zniknięciem kobiety. Mija osiem lat. Michael jest studentem prawa i śledzi procesy nazistowskich zbrodniarzy. W tych właśnie, jakże odmiennych, okolicznościach spotyka ponownie swoją dawną kochankę. Hanna oskarżona jest o popełnienie odrażających zbrodni…

(filmweb)

Obsada:

Kate Winslet	Hanna Schmitz
David Kross	Michael
Ralph Fiennes	Starszy Michael

Tak naprawdę widziałam ten film kilka miesięcy temu i  postanowiłam go sobie odświeżyć dzisiaj.

Wpłynął na moje emocje i myślę, że o to chodzi w tworzeniu filmów…

Film opowiada o miłości i holocauście…

Michael mając 16 lat zakochał się w starszej od siebie kobiecie. Mieli gorący romans – początek filmu zajmuje się pokazywaniem cielesności, epatuje erotyzmem… Jest to może nieco szokujący czy bulwersujący widok, w końcu to dziecko…

Po tym fragmencie zadałam pytanie czy taki ma być cały film? Na szczęście nie..  Warto oglądać dalej.

Mimo, że był to tylko krótki romans wywarł wpływ na całe jego życie.  Być może dlatego, że były to jego pierwsze tego typu doświadczenia. Pewnego dnia po prostu zniknęła, by po latach mogli znowu się spotkać, ale już w innych okolicznościach…

Hanna pracowała jako kontrolerka biletów, po jakimś czasie awansowała i przeniesiono ją do Siemensa… Jednak wybrała pracę jako więźniarka w obozie pracy…

Podczas procesu, podczas którego sądzono m.in. ją za udział w zbrodniach wojennych, powiedziała, że po prostu wykonywała swoją pracę. Co miała zrobić, gdy wciąż przybywały nowe osoby-kobiety do obozu? Musiała “zrobić miejsce”, kogoś wybrać – na śmierć.

Jakby gdzieś straciła kontakt z rzeczywistością, zagubiła się… Jednak czuła się winna, dlatego poddała się karze.

Świetna rola Kate Winslet! Zdobyła zresztą kilka nagród za tą role – m.in. Złoty Glob 2009 za najlepszą rolę drugoplanową, Oskara 2009 za najlepszą rolę pierwszoplanową (niech się zdecydują jaka to była rola ) i kilka innych nominacji.

Nie będę zdradzać więcej szczegółów, żeby nie zepsuć wrażenia jakie film pozostawia. Warto go obejrzeć.

Ocena: 8/10

Gorzej być nie może Very Bad Things (1998)

Młody człowiek żeni sie z piękną dziewczyną. Tuż przed ślubem jego koledzy organizują wieczór kawalerski w Las Vegas. Podczas zabawy w pokoju hotelowym ginie zaproszona dziewczyna. Mężczyźni muszą podjąć decyzję: czy zawiadomić policję, czy też chyłkiem pozbyć się ciała.

Występują:

Jon Favreau	Kyle Fisher
Leland Orser	Charles Moore
Cameron Diaz	Laura Garrety
Christian Slater	Robert Boyd
Rob Brownstein	Man
Jeremy Piven	Michael Berkow
Daniel Stern	Adam Berkow
Jeanne Tripplehorn	Lois Berkow

Aż chce się porównać inny film dotyczący obchodów wieczoru kawalerskiego z 2009 roku – Kac Vegas (Hangover).

Są przygotowania do ślubu, słodko i pięknie. Jest kilku kumpli, którzy mają swoje światy… I którzy chcą się zabawić w Vegas.

Kolejny ciąg wydarzeń rzeczywiście podnosi ciśnienie… i z godnie z tytułem robi się coraz gorzej w tym sensie, że bohaterowie popadają w coraz większe tarapaty. Wystarczy chwila nieuwagi, by życie stało się koszmarem.

Moim zdaniem nowsza wersja przegrywa.

C. Slayter zagrał bardzo przekonująco. Postać przejętej przygotowaniami przyszłej Panny Młodej (KUPUJ KUPUJ KUPUJ) w amerykańskich filmach mocno mnie irytuje.  Niemniej ostatnia scena grana przez Cameron Diaz, gdy zwariowała – bezkonkurencyjna

Uprzedzam, że nie jest to typowa komedia. W pewnym momencie zaczyna się robić tragicznie i nie jest już tak wesoło.

Ocena: 7/10

Rekrut Recruit, The (2003)

James Clayton (Colin Farrell) być może nie ma cech typowego rekruta, ale jest jednym z najinteligentniejszych absolwentów wyższych uczelni w całych Stanach Zjednoczonych – i dlatego Walter Burke (Al Pacino) chce zwerbować go do pracy w Agencji. James traktuje misję w CIA jako intrygująca alternatywę dla swojego zwyczajnego życia. Zanim jednak zostanie agentem, musi przejść ciężkie szkolenie, podczas którego rekruci są przekształcani w zaprawionych w boju zawodowców.

Burke wprowadza go w arkana profesji i uczy zasady gry, więc James szybko przechodzi kolejne szczeble szkolenia. Przy okazji zakochuje się w Layli (Bridget Moynahan), podobnie jak on kandydatce na agenta. Jamesa niepokoją jedynie jego stosunki z mentorem, które bardziej przypominają zabawę w kotka i myszkę. Jednak właśnie wtedy, kiedy James zaczyna zastanawiać się nad swoją rolę w tej grze, dostaje niebezpieczne zadanie. Burke zleca mu wykrycie “kreta” działającego w Agencji. James szybko przekonuje się na własnej skórze, że stare maksymy CIA – “nikomu nie ufaj” i “nic nie jest takie, jakim się wydaje”, wciąż są aktualne.

Obsada:

Al Pacino	Walter Burke
Eugene Lipinski	Husky Man
Colin Farrell	James Clayton
Bridget Moynahan	Layla
Brian Rhodes	psychiatra
Gabriel Macht	Zack

Niezły film, dobre kino akcji, momentami zaskakujący. Jeżeli nie lubicie lub nie cenicie Colina Farella, to myślę, że po tym filmie zmienicie zdanie…  Al Pacino zagrał swoje, chociaż momentami miałam trochę wrażenie, że zagrał jak zwykle – te same gesty, mimika, podobne słownictwo… Ogólnie udany duet.

Najbardziej podobała mi się ostatnia scena, w której nie było do końca wiadomo jak to wszystko się zakończy dla głównego bohatera.

Ocena: 8/10